5.01.2016

Gule Gule Punch'im...

 



       3 Aralik gecesi 9,5 yasindaki kopegimiz Punch'i kaybettik.... Bu yaz Turkiye'ye gittigimizde onu son kez gordugumu biliyorudum. Icim buruk, huzunluyum... Ama aci cekmekden gittigini umuyorum, huzurla, onu seven insanlarin yaninda... Iyi ki geldik seni son kez gordum, iyi ki Soren seni tanidi be oglum! Amerika'da her alman kurdu gordugumde gozlerim dolardi ozlemle... Artik daha da kotu olacagim biliyorum.
     Seni cok sevdik, biliyorum sende bizi cok sevdin, Diger tarafta bekle bizi, gorusmek uzere....


                                                                               2006








                                                                             2015

1.01.2016

2016!!

    2016'ya girdigimize inanamiyorum! 2015 hangi ara gecti... Benim icin zaman 2014 Aralik ayinda Soren'in dogumuyla durmus sanki :) 2015 ruya gibi (biraz da uykusuz gecen geceler sebebiyle :)) gecti gitti. Gecen sene, yilsonunda bloga yazi yazmamisim. O siralarda 12 gunluk anne olusum sebebiyle, ruh gibi geziniyordum herhalde . Yeni bebek ile bloguna surekli yazan annelere buyuk bravo! Ben anca Agustos'ta kendime gelebilmisim, yazmak adina.
   Neyse, blogumun sayfalarinda soyle bir gezinirken, 2013'ten 2014' e girerken yazdigim yaziya rastladim. (http://midnightgzd.blogspot.com/2013/12/gule-gule-2013.html )  Huzunlendim, sukrettim ve kisacik zamanda hayatimizin ne kadar degistigine sahit oldum. En son "2014 hepimize once saglik sonra mutluluk versin!" demisim. 2014'un bana hayatimin en degerli varligini, yasama sebebimi anlamami saglayan kucuk adamimi verecegini nerden bilebilirdim ki... Sukurler olsun Allah'ima bana bu duyguyu yasatti. Isteyen herkese de nasip etsin.
    2015 cok guzel gecti, tipki 2014 gibi. Yorgun ama mutlu, heyecanli ayni zamanda kaygili.... Anne olanlar ne demek istedigimi anlayacaktir eminim :) Ilk yarisini hatirlamiyorum, daha cok ikinci yarisi zihnimde. Yazin 4 sene sonra Turkiye'yi ziyarete gittik. Guzel bir 3 hafta gecirdik. Sonrasinda ekstra yeni bir is ile sonbahara basladim. Her zaman ki gibi arkadaslik, dostluk anlaminda kaybettigim bir yil oldu... Ama onun haricinde hersey cok guzeldi.
   Umarim 2016, herkese istedigi seyleri getirir. Herseyin basi saglik ve sevdiklerimiz ile vakit gecirmek, onun haricinde hersey bos. 2015'in son gunlerinde bunu cok daha iyi anladigim seyler gordum ve duydum. Eski patronumun (benim icin onemi cok buyuk cunku Amerika'daki calisma hayatimin baslamasina sebep olan kisi) olum haberini aldim... Kalbimde hep var olacaksin Eric...
Ikinci olarak, blog izleyen neredeyse herkesin takip ettigi Sergul Kato'nun bir tanecik kizi Efsun'u kaybetme haberi.... Duydugumda inanamadigim ve saka olmasini istedigim, tarifi anlatilmaz bir duydu. Can ve beni gunlerce derinden etkiledi ve hala etkileyen olay. Sadece internet uzerinden tanidigin, izledigin kucucuk bir can bu kadar yurek yakabilir mi?? Bogazim hala dugum dugum.... Nur icinde yat minik kuzu...
    Dedigim gibi, 2016'da mumkun oldugunca sevdiklerinizle vakit gecirin, istediklerinizi yapin, ertelemeyin.... Ben cok erteleyen bir insanim. Isteklerimi hep erteler , yapilmasi gerekeni yaparim. Ama artik biz ailecek istediklerimizi yapma (eger mumkun ise), ertelememe karari aldik. Bir yere mi gitmek istiyoruz? Seneye degil, 1 hafta sonra hatta 1 gun sonra gidecegiz. Bahane yok artik!
2016'da sizde bahanelerinizden kurtulun hayati yasayin!